در ادامه نشست تخصصی «خانه نخبگان» شهرستان شازند، آقای بهرامی، رئیس اداره جهاد کشاورزی شازند، با تشریح دستاوردهای دو سال اخیر، چشم‌اندازی نو از «تغییر الگوی کشت» و «بهینه‌سازی مصرف آب» را ترسیم کرد. وی با اشاره به نتایج عملیاتی در اراضی دیم و آبی، بر لزوم عبور از روش‌های سنتی و حرکت به سوی کشاورزی سودآور و کم‌هزینه تأکید کرد.

رویکرد ترویجی نوین؛ آموزش در مقیاس کلان

آقای بهرامی در ابتدای سخنان خود، بر تغییر بنیادین در متدهای آموزشی تأکید کرد. وی با اشاره به برگزاری دوره‌های آموزشی متمرکز در سالن همایش مهاجران با حضور اساتید برجسته کشور و صدها کشاورز منطقه، اظهار داشت: «ما از رویکردهای تک‌بعدی فاصله گرفتیم و با آموزش‌های جامع و کاربردی، کشاورزان را با چالش‌های واقعی نظیر بیماری‌های ماهواره‌ای و افت عملکرد سالانه آشنا کردیم تا راهکارهای علمی جایگزین حدس و گمان‌های سنتی شود.»

اصلاح الگوی کشت در اراضی دیم؛ درس‌هایی از تنش خشکی

رئیس جهاد کشاورزی شازند با تحلیل تجربیات سال گذشته در کشت نخود، به اهمیت زمان‌بندی کاشت اشاره کرد. وی افزود: «برخی کشاورزان به دلیل ترس از تغییر، روش سنتی (کشت بهاره) را انتخاب کردند که منجر به افت شدید عملکرد از ۳ تن به ۲ تن در اثر خشکی بهار شد. در مقابل، کسانی که به توصیه ما «نخود پاییزه» کاشتند، با موفقیت کامل مواجه شدند.» ایشان تأکید کردند که در سال جدید، هدف اصلی، تغییر و تحول اساسی در اراضی دیم برای افزایش درآمد کشاورز و تنوع‌بخشی به محصولات است.

نوآوری در اراضی آبی؛ گندم‌های مقاوم و آبیاری تکمیلی

یکی از محورهای برجسته سخنان آقای بهرامی، معرفی طرح «آبیاری تکمیلی» بود. وی توضیح داد که با کشت ۱۱ رقم گندم اصلاح‌شده (دیم) در اراضی آبی و اعمال تنها یک نوبت آبیاری تکمیلی در بهار، عملکرد محصول به ۴.۵ تا ۵ تن در هکتار رسید.

وی افزود: «این مدل برای کشاورزانی که با کاهش آب قنات یا چاه مواجه‌اند، یک راه نجات است؛ چرا که با کمترین میزان آب، بیشترین بهره‌وری و کیفیت را به دست می‌آورند.» این طرح با تأیید مرکز تحقیقات کرمانشاه، به عنوان یک الگوی موفق در سطح منطقه ثبت شده است.

خداحافظی با محصولات پر‌هزینه؛ حذف تدریجی کشت لوبیا

آقای بهرامی در بخشی از سخنانش به موضوع حساس «حذف تدریجی کشت لوبیا» در اراضی آبی پرداخت. وی با اشاره به تصمیمات شورای حفاظت آب و هماهنگی با فرمانداری و منابع آب، سه دلیل اصلی برای این تغییر ارائه داد:

۱. مصرف بی‌رویه آب: فشار بیش از حد بر منابع آبی منطقه.

۲. آلودگی محیطی: استفاده شدید از سموم شیمیایی.

۳. ضرر اقتصادی: افزایش سه برابری هزینه‌های کود، سم و کارگر در مقابل افت قیمت محصول در بازار.

وی تأکید کرد که هدف از این پیشنهاد، جایگزینی لوبیا با محصولاتی است که علاوه بر مصرف آب کمتر، سودآوری اقتصادی بیشتری برای کشاورز داشته باشند.

‌